Przewidywane kierunki rozwoju Rozszerzonej Rzeczywistości

    Systemy AR bazują w zasadniczy sposób na technologiach wyświetlania obrazu. Dlatego ich rozwój jest ściśle związany z postępującym rozwojem tych technologii. Wiele instytucji naukowo-badawczych pracuje nad urządzeniami i aplikacjami, przeznaczonymi do wykorzystania w systemach AR, które będą bardziej intuicyjne i naturalne w obsłudze niż dostępne obecnie. Wybrane programy badawcze tego obszaru zostały zestawione w Tabeli.

Projekt	Zakres badań	Instytucja prowadząca
Komputery przyszłości	Wyświetlacze w okularach, nawigacja za pomocą ruchu gałek ocznych, gestów i dotyku	Nokia Research Center
Kontrolowanie różnych urządzeń elektronicznych za pomocą myśli	Procesorowe implanty wszczepione w mózg, wykrywające i rozpoznające jego aktywność	Intel
Wyświetlacze w szkłach kontaktowych	Elektroniczne szkła kontaktowe wyświetlające obraz w polu widzenia użytkownika. Zasilane falami radiowymi i energią słoneczną	University of Washington
Bioniczne oko	Okulary przechwytujące obraz z otoczenia, jednostka centralna przetwarzająca obraz oraz elektrody przesyłające dane do mózgu	Bionic Vision Australia

Potencjał edukacyjny Rozszerzonej Rzeczywistości

    Główny potencjał edukacyjny Rozszerzonej Rzeczywistości tkwi w możliwości nakładania generowanych komputerowo informacji na rzeczywiste obiekty oraz pracy na wirtualnych obiektach w rzeczywistym otoczeniu. Systemy AR wykorzystywane w edukacji dają możliwość współuczestniczenia w sytuacjach i miejscach trudno dostępnych ze względu finansowego, bezpieczeństwa i logistycznego. Pozwalają na wprowadzenie do procesu nauczania - uczenia się wysoko symulowanych zadań z możliwością stworzenia odczucia ich realizmu. Korzystanie z systemów AR pozwala na zaprojektowanie procesu nauczania, kształtującego umiejętność obserwacji, stawiania i weryfikowania hipotez, innymi słowy - aktywną postawę wobec problemów. Wysokosymulowane wirtualne środowiska dzięki wysokiemu poczuciu realizmu wspomagają także proces zapamiętywania. Gry edukacyjne oparte na AR ćwiczą refleks, pamięć krótkotrwałą, koordynację wzrokowo-ruchową i wyobraźnię przestrzenną.

    Wykorzystywane w edukacji systemy AR posiadają również walory zdrowotne wyższe niż tradycyjne systemy komunikacji człowiek-komputer, m. in. dzięki umożliwieniu (a czasem nawet wymuszeniu) stosunkowo swobodnego poruszania się użytkownika, zmiany pozycji ciała.

    Systemy Rozszerzonej Rzeczywistości w nauczaniu już w ich obecnym kształcie mogą znaleźć zastosowanie m.in. do:

• uzupełniania tradycyjnych podręczników o trójwymiarowe, ruchome i interaktywne obiekty,
• przeprowadzania realistycznych, symulacji doświadczeń fizycznych, chemicznych, biologicznych itp. bez ryzyka ze strony szkodliwych substancji, niebezpiecznych obiektów lub reakcji chemicznych etc., 
• generowania interaktywnych modeli dydaktycznych o bardzo wysokim stopniu realizmu,
• dostarczania niezbędnej informacji uzupełniającej bezpośrednio w punkcie czasoprzestrzennym, którego ta informacja dotyczy. 

    Ze względu na to, że systemy AR w powszechnym użyciu pojawiły się w ostatnich latach, nie istnieją jeszcze wyniki badań nad ewentualnym ich ubocznym wpływem na psychikę człowieka.

    Zdaniem autora wymienione powyżej przykładowe zastosowania systemów AR dają obraz ich niebagatelnego potencjału edukacyjnego. Rysujące się dziś zastosowania edukacyjne AR oraz przewidywane kierunki ich rozwoju pozwalają przypuszczać także, że systemy takie mogą dostarczać narzędzi i metod adekwatnych do możliwości i potrzeb edukacyjnych pokolenia cyfrowych tubylców.